Zelfkant, stofvouw en een stroopwafel
De eettafel in de huiskamer ligt vol met allerlei spullen. Een zelfmaakmode tijdschrift, een patroonblad, erbovenop een rol doorzichtig patroontekenpapier, eromheen potloden, een schaar en een lineaal. Mijn nichtje is ijverig aan het tekenen en daarna knippen. Ze heeft er zichtbaar plezier in om zich deze nieuwe ‘skill’ eigen te maken. Enthousiast en leergierig naar alle kennis die ik met haar deel. Hoe werkt dat eigenlijk, zo’n patroonblad? Welke lijntjes moet je volgen en hoe neem je het patroon over op het doorzichtig papier? Ik vind haar enthousiasme erg leuk.
Dit is ons tweede afspraakje. Vorige week gingen we samen naar de stoffenmarkt. Dat was ook erg gezellig. En ook daar heb ik haar al wandelend langs de kraampjes, het een en ander uit kunnen leggen over bepaalde stoffen. De zelfkant, de stofvouw, vleug en draadrichting, om maar wat termen te noemen.
Het was voor mij weer leuk om langs de kraampjes te lopen met de stoffen. Het deed me denken aan ‘vroeger’, zaterdagmorgen naar de lapjesmarkt in Utrecht, waar ik regelmatig te vinden was. Nu dan met mijn nichtje op zoek naar ‘de stof’ voor haar wikkelrok, haar eerste zelfmaakproject.
Na een volle ronde langs alle kraampjes op de markt, keerden we terug naar de kraam met de rollen met linnen in allerlei kleuren. Mijn nichtje had haar oog laten vallen op een donkerbruine linnen stof. Op de rollen stof zag ze een zelfmaakmodeblad liggen, met op een voorkant een model met een kort bloesje aan. Mijn nichtje was gelijk verliefd op het leuke bloesje. We bladerden door het blad en kwamen ook nog een broek tegen. Zou ze dat durven? Ze keek mij aan. Ik bekeek de beschrijvingen bij de patronen en zag geen belemmering. We doen het samen, dit project, ik zag dat ze popelde om ermee aan de slag te gaan. Met mijn hulp zou dat moeten lukken.
Ze besloot ervoor te gaan om naast de wikkelrok óók een bloesje en een broek te gaan maken. De dame van de kraam rekende even mee voor de benodigde stof en knipte daarna ruim drie meter van de bruine linnen voor ons af. Ik kocht het tijdschrift, zodat we ook de beide patronen erbij hadden.
Na nog een bezoekje aan de fourniturenkraam voor garen en knoopjes, eindigden we op een terras om de middag af te sluiten met een kopje koffie en een mini stroopwafel, die ze daar altijd hebben.
En vandaag dus de tweede afspraak, waarbij we de patronen over hebben genomen op patroonteken papier. De volgende les laat nog even op zich wachten. We hebben de agenda’s naast elkaar gelegd, maar de komende weken afspreken, dat lukt even niet. Maar dat geeft niet, de stof en de patronen lopen niet weg. Mijn nichtje wil deze zomer paraderen met haar zelfgemaakte kledingstukken op vakantie in Italië, ik zie het alvast voor me.
Ik heb een gezellige zelfmaak-marathon voorgesteld in juni, dat ze een nachtje blijft slapen en we ons helemaal op ons project kunnen focussen. Het staat bij haar in de week, ik ben benieuwd!