Een tikje op mijn pols

Gisteren was het stil op kantoor, mijn naaste collega was vrij. Met haar heb ik een goede klik, ik kan veel met haar bespreken, zowel werk als privé gerelateerd. En daarnaast is ze ook altijd wel te porren voor een wandeling tijdens de lunchpauze. Voor mij wel goed, want ‘meer bewegen’ staat al een tijdje bovenaan mijn ’to do’ lijstje.

Sinds in december mijn hondje Daisy is overleden, mis ik de vaste wandelingetjes met haar naar buiten. Het straatje rond met haar. Ook al was ze niet zo’n wandelaar, we gingen toch naar buiten. Soms iets verder, een rondje om de kantoren achter de sporthal, soms alleen maar onze eigen straat op en neer.

Het viel mijn iPhone ook op, want na een week of drie meldde hij dat ik de laatste weken minder stappen had gezet. Ik wist wel hoe dat kwam…

Ik dacht al een tijdje over de aanschaf van een Apple Watch. Eerder had ik er wel eens eentje geleend van mijn zoon, maar én het was een grote uitvoering, dus een beetje lomp om mijn pols én ik werd er onrustig van, met alle meldingen op het horloge. Maar wat als ik nou eens een slanke dames versie kocht?

Na enig onderzoek op internet had ik er eentje gevonden, die mij aansprak. Mooi qua grootte met een kast in ‘starlight aluminium’. Ik las dat ik de wijzerplaat naar wens kon aanpassen. En ik wist van mijn zoon dat ik de horlogebandjes kon uitwisselen. Begin maart bestelde ik mijn nieuwe Apple Watch, een dag later werd hij thuis afgeleverd.

Inmiddels heb ik hem bijna zeven weken en hij bevalt me goed, moet ik zeggen. Ik heb eerst alle overbodige meldingen uitgezet voor de Apple Watch, ik wil hem alleen gebruiken voor mijn beweging en voor de rest heb ik mijn iPhone. Dat geeft rust.

In het begin heb ik mijn slaap ermee gemeten, door de watch ’s nachts om te houden. Maar als de Apple Watch meldt dat ik een nacht goed had geslapen, afgemeten in een percentage 85% en ik voel van niet, wat is dat percentage dan waard? Ik heb het erbij gelaten en ’s nachts gaat de watch dus af.

Wat ik dus erg leuk vind, is de wijzerplaat die ik persoonlijk heb gemaakt door er leuke foto’s van mijn lief en mij in een dia voorstelling op de watch te vertonen. En wat ik dan ook leuk vind, is dat de cijfers soms door de foto’s heen staan. Dus een puntje van een cijfer achter een schouder bijvoorbeeld. Zo komt er diepte in de foto. Mooi bedacht van Apple!

Intussen heb ik elf verschillende bandjes voor mijn Apple Watch. Op de bekende Chinese webshops kun je die voor zeer weinig, 2 á 3 euro per bandje, bestellen. Ik heb mijn favoriete bandjes en ook daar word ik dan weer blij van. Op een mooie lentedag draag ik fleurige bloemetjes. Voor Koningsdag a.s. maandag heb ik er een met oranje hartjes op het bandje.

Terug naar donderdag op het werk. Rond half een voelde ik een tikje op mijn pols. Mijn Apple Watch meldde zich, dat had ik nog niet eerder meegemaakt. In het scherm stond de start van de oefening ‘Buiten wandelen’. Nou moe, de watch herkent dus mijn patronen! Dinsdag en donderdag op kantoor, half een betekent, tijd voor de lunchwandeling.

Buiten scheen de zon uitbundig. Ik vroeg de aanwezige collega’s of er iemand mee wilde. Niemand. Ik ben toen maar alleen gegaan. De eerste tien minuten liep ik met een beetje tegenzin, daarna ging het beter. Uiteindelijk maakte ik mijn rondje helemaal af.

Toch weer trots op mezelf keerde ik terug bij kantoor. Daarna ging ik met frisse zin weer verder aan mijn werk. Ik merkte wel dat ik toch wat minder zin had, het mooie weer buiten lonkte. Maar even later had ik ook daar weer de gang te pakken en heb ik mijn werkdag en daarmee werkweek verder netjes afgerond.

Kwart over vijf liep ik het kantoor uit, snoof even diep de frisse buitenlucht op en stapte de zon in. Op naar huis, genieten van een lang Koningsdag weekend!