Kabbel vrijdag

Ik word wakker van een geluid. Met mijn ogen nog dicht, luister ik. Het is boven me. Een beker op het aanrecht daarna gestommel van voeten op de trap. Ben ik dan zomaar een keer door de wekker van mijn lief heen geslapen? Ook weer lekker, al is het nog steeds heel vroeg, kwart over zes.

Hij komt de slaapkamer in voor ons vaste momentje samen, een (meestal twee of drie) kus voordat hij de deur uitgaat naar zijn werk. ‘Dag lief, werkze!’ en hij ‘Jij een fijne dag!’ Dan trekt hij de deur achter zich dicht en kruip ik nog even weg onder het warme dekbed en probeer de slaap weer te vatten.

Om half negen word ik weer wakker en vind ik het een mooie tijd om eruit te gaan. Ik trek een joggingbroek aan en een sweatervest, straks ga ik wel douchen, nu eerst ontbijten in het zonnetje op de bank. Met een kop thee en mijn bakje yoghurt met muesli installeer ik me in mijn hoekje op de bank. Ik kijk het ontbijtnieuws en daarna pak ik mijn haakwerkje erbij. Ik was begonnen met een paasei-bunny, het lijfje is af, nu haak ik de oortjes en een bloemetje.

De zon verdwijnt helaas achter de wolken, dat was voorspeld. Het zonnetje zou er alleen de ochtend zijn. Met mijn haakwerkje op schoot, pak ik mijn telefoon erbij. Eerder deze week had ik contact gelegd met een dame, haar hondje gaat in maart bevallen en ik heb mogelijk interesse in een puppy. Had ik dat al verteld? Ik denk het niet.

Maar na het overlijden van Daisy in december, wilde ik eerst ruimte geven aan mijn verdriet en de rouw over haar heengaan. Het is nu ruim twee maanden geleden en ik mis haar nog steeds iedere dag. Wat ik ook mis, is het dagelijks buiten komen, ik merk dat ik dat vanuit mezelf niet doe. Ik mis het knuffelen en het plezier wat een hondje mij geeft. Ik heb nagedacht over wat ik nu heb, vrijheid om op wat voor tijd dan ook thuis te komen, op vakantie te kunnen gaan enz. En dan de andere kant: hoeveel plezier en liefde een hondje mij geeft. Dan slaat voor mij de weegschaal toch de kant uit van wél weer voor een puppy gaan. En mogelijk heb ik dus kans op een puppy uit dit nestje. Ik hou jullie op de hoogte.

Nadat ik de oren en het bloemetje op het ei heb genaaid, leg ik het haakwerkje weer weg. Tijd voor wat actie. Nou ja, actie. Het is een echte kabbel vrijdag, zo noem ik dat. Niks met haast. Alles op mijn gemakje. Wel wat doen maar niks dat móét. Ik vul de bak met toiletpapier rollen bij, stofzuig de trap naar boven en nadat ik heb gedoucht, maak ik een lekkere paprikasoep. Met hulp van Chat-GPT heb ik laatst een recept ontdekt voor een heerlijke geroosterde paprikasoep. Het is zó simpel te maken en écht lekker! Ik heb nu dus al drie keer een pan gemaakt. Vandaag heb ik de overgebleven goulashsaus van gisteren erdoorheen gemengd, dat geeft gelijk een lekker pittige smaak.

Ik neem een kop paprikasoep mee naar boven, naar mijn computer. Daar lees ik de blog die ik vorige week schreef, nog eens door. Na een paar kleine aanpassingen, plaats ik die op mijn site. En ik maak een begin met deze blog, als ik de schrijfflow te pakken heb, gaat het bijna vanzelf.

Op het klokje van mijn computer zie ik dat het bijna drie uur is, tijd om af te sluiten en me klaar te maken voor vertrek. Ik heb zo dadelijk een afspraak bij de kapper. Dat vult de rest van de middag wel op. En vanavond… dan heb ik een tafeltje gereserveerd bij ons lievelingsrestaurant in Bodegraven.

Samen ontspannen het weekend beginnen, ik hou d’r van.