Kriebels

Net terug van het boodschappen doen, blijf ik nog even in de auto zitten om naar onze tuin te kijken. 

Ondanks de wat grauwe dag vandaag met veel bewolking en ook wat regen, oogt de tuin alsof het lente wordt, In de grote plantenbakken bij de ingang van de tuin komen de bolletjes op. Hyacinten zijn het, ik wist niet dat ze nog in de bak zaten, dus dat was een leuke verrassing. 

Vorig weekend zijn we samen naar het tuincentrum geweest en daar kochten we een hele tray met narcisjes in de knop. Inmiddels zijn ze uit en staan ze te stralen in de rieten schaal, die Alex heeft opgemaakt. 

Dat vind ik zo leuk aan hem: hij ziet de schaaltjes in het tuincentrum, lentebollen opgemaakt met mos. Dan koopt hij dus zelf een doosje met mos en een bak lentebollen en maakt er iets moois van in de rieten mandjes die we toch al hadden. We genieten er samen van als het opkomt in de tuin. Leuk om te doen en ook nog goedkoper dan de kant en klaar bakjes. Al is dat niet de motivatie om het op deze manier te doen. Hij geniet ervan als ik blij ben met de door hem opgemaakte bakjes in de tuin. Dubbel genieten dus. 

Ik zie een hond langs onze tuin lopen. Hij loopt er straal voorbij. Geen luchtjes weer om te snuffelen, het is nu drie maanden geleden dat Daisy is overleden. Haar luchtjes in onze tuin zijn inmiddels wel vervlogen of weggespoeld. 

Heel langzaam groei ik ernaar toe… droom ik stilletjes over een nieuw hondje. Daisy zal altijd een plekje in mijn hart houden, maar ik mis het om een hondje om me heen te hebben.  

Samen naar buiten, een stukje wandelen, zij snuffelen en ik alles buiten bekijken. In de lente kijken naar de meerkoeten verderop in de vijver, hoe ze een nestje bouwen en druk zijn. En dan weken later de kuikens kijken, zo lelijk met hun kale kopjes. In de zomer, als het tot laat licht is, met haar over straat, ik hou ervan als om half elf de lucht aan de horizon dan eindelijk wat donker kleurt. En ik hou van de heldere avonden in najaar en winter, om naar de sterren te kijken. En dat mis ik nu, buiten alle knuffels en de oneindige liefde tussen mijn hondje en mij, gewoon eropuit. Naar buiten. 

Dus… het kriebelt. Ik ben inmiddels op onderzoek uitgegaan. En ik sta op de wachtlijst voor een nestje. Zo, dat is eruit. 

Het blijft nog even spannend. Want ik wil graag weer een teefje en we weten nog niet wat het geslacht is van de puppy’s in de buik. Nog even geduld dus. Ik heb wel vanmorgen gehoord dat ik hoog op de wachtlijst sta. Dat stemt me alvast heel blij. 

Dit verhaal wordt dus nog vervolgd. Voor nu wacht ik het geduldig af.