Stroomversnelling

Het gaat ineens heel snel allemaal. Ik vertelde in mijn vorige blog al dat ik op korte termijn mijn baan kwijt zou raken. Na onze vakantie is dat deze week in een stroomversnelling gekomen.

Er ligt nu een voorstel van de werkgever, ik heb tien dagen bedenktijd en zodra ik mijn handtekening zet, ben ik vrij gesteld van werk en kan ik de twee maanden opzegtermijn thuis uitzitten. Deze week zal ik dus mijn laatste werkdag werken bij de organisatie. Dat is een heel gek idee. Onwerkelijk ook. 

Ik doe dus regelmatig even een soort van mindfulness oefening om te checken of ik nog met beide benen op de grond sta. Als ik met mijn hondje buiten loop bijvoorbeeld, kijk ik naar de wolken aan de lucht, luister ik naar het kwetteren van de vogeltjes in de grote antenne naast de sporthal, voel de wind door mijn haren strijken. En gebruik zo mijn zintuigen om in het hier en nu te zijn en blijven.

Vandaag is het zondag en na het ontbijt zijn we lekker in de tuin gaan zitten. Daar zijn we beiden gek op, genieten van de kleurrijke bloemen in de tuin, mijn hondje dat regelmatig even wat aandacht komt vragen of een snoepje. Een beetje bladeren door een tijdschrift of wat scrollen op de telefoon. En nu dus deze blog schrijven.

Na vannacht weer een onrustige nacht is bij mij wel het besef gekomen dat ik deze situatie niet té lang meer wil laten voortduren. Dus… dat betekent morgen stappen zetten. En de zaak gaan afhandelen. Een streep eronder. Zoals mijn lief me adviseerde, ‘loslaten dan krijg je weer rust’. Hij kent me goed. 

Het zal nog wel even aandacht vragen, zeker deze week zal nog onrustig zijn. Maar daarna hoop ik dat het ‘stof’ wat neerdaalt en ik mijn aandacht op andere dingen kan richten. Dingen die me energie geven en waar ik blij van word. Ik heb een lijstje gemaakt met dingen om te doen, deels nuttig, zoals de laatste verhuisdozen uitpakken en deels voor de fun zoals ‘happy stones’ maken. Maar daarover een volgende keer meer, eerst deze week doorkomen.