Change of plan
Mijn vorige blog haalde ik het al even aan: dat ik er nog niet helemaal van overtuigd was dat ik in mijn nieuwe baan op mijn plek zat. Ineens kan het soms heel snel gaan… ik heb een nieuwe baan!
In september kwam er een ontzettend leuke baan voorbij op LinkedIn en, omdat ik toen op Kreta op vakantie was, schreef ik liggend in mijn bikini op het strand, een enthousiaste mail dat ik graag met ze in gesprek ging bij thuiskomst.
Helaas ging dat toen niet door omdat de vacature door de organisatie vanuit het eigen netwerk werd ingevuld. Super jammer, want deze baan sloot echt aan op mijn kennis, ervaring en talenten. Daarna kwam de periode van het ontslag, solliciteren en uiteindelijk kwam mijn huidige baan op mijn pad via mijn eigen netwerk. En zoals bekend, ben ik daar op 1 december gestart.
Twee weken terug kreeg ik een berichtje van de directeur van het bedrijf van die leuke baan. Of ik al helemaal op mijn plek zat, ze waren er na een half jaar uit wat ze zochten en mijn cv was toch wel interessant.
We planden een verkennend online gesprek op de vrijdagmiddag en ja, na afloop was ik enthousiast en mijn gesprekspartner ook. Zijn compagnon wilde voor we live zouden ontmoeten ook nog met mij kennismaken. Dat werd na het weekend een online gesprek op de maandagavond. We eindigden met de afspraak elkaar woensdag op het kantoor te ontmoeten voor het derde gesprek.
Mijn nieuwe werkgever pakte het grondig aan, want ook werden er nog twee van mijn oud-collega’s gebeld als referentie. Nu heb ik in het leukste team van Nederland gewerkt, dus die twee hebben, zonder het te overdrijven, goede dingen over mij gezegd. En zoals het hoort ook een paar aandachtspunten mee gegeven voor als ik het zou worden.
Woensdag was dan het gesprek, waarin ook arbeidsvoorwaarden en dergelijke werden besproken. Zouden we er uitkomen samen? ‘s Middags ontving ik het voorstel in mijn mail. Minder uren dan ik nu werk en daardoor ook wat minder salaris, zeg ik ja of zeg ik nee?
Na een nacht (goed) slapen heb ik gebeld om te zeggen dat ik het doe. Per 1 maart start ik in mijn nieuwe baan!
Vrijdag heb ik gelijk het ‘slecht nieuws gesprek’ gedaan met mijn huidige teamleider. Ik snap dat ze teleurgesteld is en dat mag ook, ik zal deze laatste maand mij absoluut in blijven zetten om het zo goed mogelijk af te ronden.
Wat heb ik geleerd uit dit alles? Dat ik nog beter mag luisteren naar mijn onderbuikgevoel. Want ik voelde in december al de twijfel over het werk wat ik deed. Doorgaan op verstand en het gevoel opzij duwen, ik kan dat, ik heb dat tenslotte al vaker gedaan.
Zeker in werksituaties kan het voorkomen dat je de carrièreladder aan het beklimmen bent en dat je dan halverwege erachter komt dat je ladder tegen de verkeerde muur staat… Is niet erg, dat geeft inzicht en daarna kun je besluiten wat te doen: doorgaan en accepteren of terug naar beneden gaan en een andere muur kiezen,
Ik heb voor het laatste gekozen en dat voelt goed. Nog een maand en dan vol positieve energie aan de slag in een nieuwe werkomgeving!!