Motivatie

Zoals ik in mijn vorige bericht met jullie deelde, ben ik met een coach-opleiding bezig: Coaching voor masseurs. Vandaag was de laatste lesdag. Best jammer dat het alweer is afgelopen, ik vond het erg leuk en leerzaam. Ook om met de mede-cursisten te oefenen was erg fijn, beiden beginnend op het coach-vlak en dan aan de hand van het stappenplan van de les, op zoek naar de juiste coach-vragen om de mede-cursist naar een oplossing van het ingebrachte probleem te leiden.

Waar ik afgelopen week zelf tijdens twee verschillende sessies met een mede-cursist, mee aan de gang ben gegaan, is mijn wens om meer te bewegen. Aan het begin van dit jaar had ik me namelijk voorgenomen om in ieder geval één keer per week te gaan wandelen. En dat hoefde niet ver te zijn, het feit om puur de deur uit te stappen was al goed en kon ik afvinken als ‘Check’ gedaan.

Helaas, ontbreekt het mij aan de motivatie, ik verzin altijd wel een excuus voor mezelf om niet te gaan lopen. Mijn hondje houdt niet van ver wandelen, dus daar heb ik niks aan qua wandelmaatje… Het regent, het sneeuwt, ik heb het nu te druk met mijn werk, dus ik kan me maar beter daar op richten… en ga zo maar door.

Dat het niet op schiet zo, daar ben ik wel over uit. De weegschaal bood het afgelopen jaar ‘sinds Corona’, zeg maar vorig jaar maart, een stijgende lijn qua kilo’s. Maar liefst 8 kilo erbij. En dat terwijl ik vorig jaar eigenlijk al iets aan mijn lijn wilde doen. Ik ben heel goed geworden in het weg stoppen van het gevoel van onvrede met deze ontwikkeling, maar goed, nu dat ik het in bracht als ‘case’ moest ik er toch echt mee aan de slag.

Hoe het kan, die 8 kilo erbij, dat weet ik ook wel. Gezellig samen zitten op de bank, een gevulde koek bij de thee, dat helpt natuurlijk niet. Qua dagelijkse maaltijden eet ik ‘normaal’ al geloof ik wel, dat ik gezondere keuzes kan maken. Maar het gebrek aan beweging, dat telt zwaar voor mij.

Uit het coach-gesprek van vanmiddag heb ik drie concrete acties meegekregen om de komende week te gaan doen. De eerste is minimaal één keer de deur uit stappen om te gaan wandelen. De tweede is uitzoeken waar ik online een mij aansprekende workout kan doen en de tip van mijn coach was om een betaalde les te zoeken, met het idee dat -als ik eenmaal vooraf had betaald- deze dan ook zeker zou gaan doen. De derde en laatste actie is om mijn leidinggevende om hulp te vragen, ik wil met hem afspreken dat ik tussendoor op mijn werkdag een half uurtje naar buiten kan gaan of in huis kan sporten.

En misschien kan hij mijn ‘stok achter de deur’ zijn, de persoon aan wie ik verantwoording afleg dat ik ook echt de beweeg-afspraken, die ik met mezelf maak, na kom. Dit tot ik het leuk ga vinden, resultaten boek en het dan vanzelf zelf ga volhouden. Hulp vragen en mezelf in dat opzicht kwetsbaar opstellen, dat vind ik wel spannend, Maar dat er iets moet gebeuren, dat is een ding wat zeker is.

Kortom, er is werk aan de winkel voor me. Op weg naar een slankere versie van mezelf, nog steeds happy, maar iets minder zwaar.

Ik wilde dat ik kon roepen: Let’s do this! Maar nee, ik zeg gematigd enthousiast: eerst maar eens de eerste stap zetten en dan volgt hopelijk de rest vanzelf. Mijn motto: stapje voor stapje kom je er ook.

In ieder geval ga ik jullie hier de komende tijd op de hoogte houden van mijn vorderingen. Enne… heb jij nog een leuke tip voor me? Laat het mij dan vooral weten!